Marsbrall

Við erum nú alls ekki búin að sitja að auðum höndum þó við höfum lítið bloggað undanfarið, enda bæði í fríi. Aðal dæmið er náttúrulega fyrr rædd skíðaferð en hér ætla ég að renna eldsnöggt yfir hvað annað við höfum verið að bralla sem ekki hefur enn ratað inn á bloggið.

Fyrst ber kannski að nefna að við fórum aftur til Yokohama. Í þetta skiptið var planið að skoða Kínahverfið en það er víst eitt stærsta kínahverfi utan Kína. Þar eyddum við dágóðri stund í búðarráp með vinkonum mínum úr skólanum en hápunkturinn var algjörlega hádegismaturinn. Hann fengum við okkur í einu af fjórum útibúum frá sama veitingahúsinu sem standa þarna með bara nokkur hundrað metra millibili. Sérstaða þessara staða er að þeir eru með 100 mismunandi rétti á matseðlinum og fyrir fast verð (um 3000 íslenskar) má maður panta sex rétti í einu, klára þá og panta aðra sex og sitja við eins lengi og maður vill og magamál leyfir.

Í sameiningu komumst við í gegnum tæplega fjórðunginn af matseðlinum, eina 24 rétti og teljum okkur hafa fengið vel virði peninganna okkar. Við fengum peking önd og allavega tíu mismunandi týpur af “soðkökum” (dumplings) bæði soðnar, steiktar og gufusoðnar með hinum ýmsu fyllingum (meðal annars hákarlsugga, sem bragðaðist reyndar grunsamlega svipað svínakjöti). Þetta var þar að auki eftir að við smökkuðum nikumon (sem er aðeins stærri útgáfa af guðusoðnum kjötfylltum soðkökum) í verslun sem fjórir kínverskir heimsmeistarar í soðkökugerð reka saman, þær má sjá hér að neðan. Eins og gefur að skilja höfum við aldrei verið jafn södd og eftir þetta og gátum ekki einu sinni hugsað um mat fyrr en rúmum sólarhring seinna og þá bara af því vissum að það væri ekki hollt að bíða lengur með að borða aftur.

Ekki löngu seinna fórum við svo til Kawasaki með David vini mínum. Kawasaki er borg sirka miðja vegu milli Tokyo og Yokohama, en við gerðum okkur ferð þangað til að komast á IMAX 3D sýningu á hinni margrómuðu Avatar. Áður en við fórum í bíó skoðuðum við okkur þó um og leituðum uppi leiktækjasal sem ég hafði lesið mér til um á netinu. Hann heitir Warehouse og er þema-leiktækjasalur en þemað er öngstræti Kína (þó ég hafi reyndar grun um að aðal innbláturinn sé sýn Hong Kong mynda á hina veggjuðu borg í Kowloon).

Hvað sem því líður er þetta einhver flottasti og þægilegasti leiktækjasalur sem ég hef stigið inní. Vítt til veggja og hátt til loft, vel loftræst, nóg af drykkjarsjálfsölum (og íssjálfsölum) og öll hönnun hin flottasta. Ekki voru þeir heldur bara með spilakassa heldur voru fleiri raðir af billiard og pool borðum, pílukastskífur og nokkur borðtennisborð aðgengileg gegn vægu gjaldi. Við stoppuðum reyndar ekkert mjög lengi þarna, skoðuðum okkur bara um en vorum ekkert að leika okkur, en planið er að snúa aftur við gott tækifæri og þá reyni ég kannski að taka einhverjar myndir þarna inni þó það sé strangt til tekið bannað.

Þaðan lá leiðin svo í bíó, Avatar fannst okkur ótrúlega flott og það var mjög gaman að sjá hana í svona risa þrívíddar bíói en plottið fannst okkur ekki upp á marga fiska, Pocahontas með risa geimstrumpaindíánum fyrir þá sem ekki hafa enn séð hana. Það er samt langt síðan ég hef haldið með vonda kallinum (það er ekki erfitt að sjá hver er svalastur þegar hann hefur ekki einu sinni fyrir því að slökkva eldinn sem logar á öxlinni á sér áður en hann spennir beltið og finnst mikilvægara að skjóta fólk en að anda) svo það var hressandi.

Við kíktum líka einhverjum dögum eftir þetta til Tokyo Dome City, en það er einskonar verslunarsvæði og skemmtigarður samvaxið hafnaboltavelli í hjarta Tokyo. Það var reyndar hálf kalt og smá vindur svo við ákváðum að vera ekkert að fara í rúsíbana eða parísarhjól í það skiptið en erum harð ákveðin í að snúa aftur einhvern góðviðris daginn. Við fundum okkur samt ýmislegt skemtilegt að skoða, til dæmis er þarna Múmín bakarí og kaffihús sem selur allskonar Múmín bakkelsi og Múmín smádót, en fyrir þá sem ekki vita það þá eru Múmínálfarnir óhugnalega vinsælir hér í Japan (og lýklega eitt fyrsta dæmið um japanskar teiknimyndir sem ég horfði á, ásamt Heiðu). Þar fjárfesti Björk í forláta sílíkon Múmínálfa formi sem er strax farið að koma í mjög góð not.